Si një nga themeluesit e grupit legjendar “The Beatles”, së bashku me Paul McCartney, George Harrison dhe Ringo Starr, Lennon ndihmoi në transformimin e muzikës popullore, duke krijuar një repertor që ndryshoi historinë e muzikës moderne.

Interesi i tij për muzikën nisi që në adoleshencë, i frymëzuar nga artistë si Elvis Presley dhe Chuck Berry. Në vitin 1956, ai formoi grupin “The Quarrymen”, i cili më vonë u shndërrua në “The Beatles”. Bashkëpunimi i tij me Paul McCartney solli këngë të njohura si “A Hard Day’s Night”, “Help!”, “Ticket to Ride”, “Norwegian Wood”, “Strawberry Fields Forever” dhe “Come Together”.

Pas shpërbërjes së grupit në vitin 1970, Lennon vijoi karrierën solo, duke shfaqur një dimension më personal dhe emocional të krijimtarisë së tij. Albumi “John Lennon/Plastic Ono Band” shënoi një etapë të rëndësishme në këtë rrugëtim, ndërsa këngë si “Imagine”, “Instant Karma!”, “Jealous Guy” dhe “Mind Games” e konsoliduan si një artist të rëndësishëm edhe jashtë grupit.

 Në vitin 1969, së bashku me bashkëshorten Yoko Ono, organizoi protestat paqësore të njohura si “Bed-Ins for Peace”. Kundërshtimi i tij ndaj Luftës së Vietnamit dhe veprimtaritë politike në SHBA e vunë në konflikt me administratën e presidentit Richard Nixon, e cila u përpoq ta deportonte.

Në vitin 1975, Lennon u tërhoq përkohësisht nga muzika për t’iu përkushtuar familjes dhe rritjes së djalit të tij, Sean. Ai u rikthye në vitin 1980 me albumin “Double Fantasy”, të realizuar së bashku me Yoko Ono.

Jeta e tij u ndërpre tragjikisht më 8 dhjetor 1980, kur u vra me armë zjarri nga Mark David Chapman, përpara ndërtesës Dakota në Nju Jork, në moshën 40-vjeçare.

Kontributi i Lennon në muzikë u vlerësua edhe pas vdekjes. Ai u përfshi në “Rock and Roll Hall of Fame” si pjesëtar i “The Beatles” në vitin 1988 dhe si artist solo në vitin 1994.